بسم رب الکعبه

بوی  غربت در تک تک سلول هایت نفوذ میکند

فقط چند دقیقه زمان احتیاج داری تا ببینی

حتی دیگر نای اشک ریختن هم نداری

چه رسد به اینکه ثانیه های دیگری را پشت این میله های نفرین شده بایستی

دوست داری فقط چندلحظه سرت را برسنگ های کنار قبرستان بکوبی

تا آرامش از دست رفته ات را باز یابی

اما در نهان به خود افتخار میکنی

که چنین رهبران صبوری را برای راه پرپیچ وخم زندگی ات انتخاب کرده ای

وافتخار میکنی که تو خود را پیروشان میدانی

هرچند شاید فقط در کلام این گونه بوده باشد